Nadenken voor je eet, bespaart dierenleed

Weet wie je eet

Dieren in de vee-industrie die voor hun vlees, melk, of eieren worden gefokt, gebruikt en gedood, worden niet gezien als individu maar als product en ook zo behandeld. De dieren worden lichamelijk aangepast aan de wensen en belangen van de producent en de industrie. Een goed voorbeeld hiervan is de ‘dikbilkoe’ die is doorgefokt om snel  vlees aan te zetten. Hierdoor kunnen de moederdieren in de meeste gevallen alleen nog maar via een keizersnee bevallen. Kunstmatige inseminatie is de norm in de veehouderij, waarbij sperma wordt afgetapt, zowel bij zoogdieren als bij vogelsoorten als kalkoenen, en bij de vrouwelijke fokdieren wordt ingebracht.  Alles staat in het teken van de productie en zo veel mogelijk dieren gebruiken en doden. Dieren in de vee-industrie (vlees-, melk-, en eierindustrie) eindigen allemaal in het (rituele) slachthuis.  De meeste veehouders weerhouden hun dieren van primaire levensbehoeften zoals ruimte, daglicht, frisse lucht, persoonlijke ruimte, bewegen, grazen, scharrelen, modderbaden en het zoeken naar voedsel, wat normaal gezien het hoofdbestanddeel van de dagbesteding is voor veel diersoorten. Men gaat voorbij aan de natuurlijke behoeften van het dier. De belangen van de veesector primeren, waarbij men zich geen ethische vragen stelt over de exploitatie van dieren. De productie wordt opgedreven, ver boven de natuurlijke vermogens van de dieren. Zo schroeft men de melkgift flink op tot wel 30 liter (en meer!) per dag en acht men zogeheten vleeskippen na 6 weken slachtrijp. Dit met alle nefaste lichamelijke en psychische gevolgen van dien.

Moederdieren zoals koeien, schapen en geiten die voor hun melk worden gehouden, worden jaar in, jaar uit zwanger gehouden om de melkproductie op gang te houden. Zonder zwangerschappen en babydieren is er geen melkgift. De pasgeboren dieren worden in de meeste gevallen direct bij de moederdieren verwijderd, doorverkocht om vetgemest te worden, direct gedood of geslacht in slachthuizen of door particulieren.  Dit geldt vooral voor de mannetjesdieren. Zij zijn niets waard in de melkveehouderij omdat ze geen melk en baby’s produceren. Of dieren nu voor hun vlees of melk worden gehouden, hun eindbestemming blijft hetzelfde: het slachthuis. Ook veel kinderboerderijen leveren dieren uit aan (rituele) slachters.

“ The dairy cow is exposed to more abnormal physiological demands than any other class of farm animal, making her a supreme example of an overworked mother.”

John Webster, Emeritus Professor of Animal Husbandry at Bristol University’s clinical Veterinary Science Department.

Dierenfabrieken

Door dieren in deze gangbare productiemethodes te dwingen en in bizar hoge aantallen bijeen te houden, lijden de dieren aan stress, ziekten, kwalen, stereotype gedragingen, gedwongen voortplanting door kunstmatige inseminatie en kannibalisme.  De dieren moeten pijnlijke en onverdoofde ingrepen ondergaan, zoals o.a. castreren (in de meeste landen nog altijd onverdoofd), het verwijderen van hoorns, staarten en tanden, snavels afbranden of afknippen, oormerken en brandmerken. Ouderdieren waarmee gefokt wordt, worden op een hongerdieet gezet. Andere dieren sterven de hongerdood omdat ze lichamelijke problemen krijgen door de onnatuurlijk snelle groei, waardoor ze niet meer bij de voederbakken geraken. Diersoorten als varkens worden overwegend in het donker gehouden zodat ze rustig blijven, of worden net het overgrote deel van de dag aan kunstlicht blootgesteld en op krachtvoer gezet om productiever te zijn. Dit laatste gebeurt vaak in de legkippenindustrie. Moederdieren worden gedwongen baby’s te produceren, om aan de vraag naar vlees, melk en eieren te voldoen. De meeste babydieren worden standaard onmiddellijk na de geboorte bij hun moeders verwijderd. Kippen, eenden en kalkoenen zien hun jongen zelfs nooit: hun eieren worden machinaal in broederijen uitgebroed en de kuikens verhandeld.  Babydieren worden verkocht, vetgemest, direct na de geboorte gedood  – zoals de ééndagskuikens of stierkalfjes in bepaalde landen – overgeleverd aan veehandelaren, veemarkten, veetransporten en jong gedood in (rituele) slachthuizen. De moederdieren (legkippen, melkkoeien,..) wacht dezelfde behandeling van zodra de productie afneemt en ze minder rendabel worden bevonden. Alle dieren in de vee-industrie sterven een vroegtijdige, jonge dood, op slechts een fractie van hun ware levensverwachting. Dit geldt ook voor de dieren in de biologische vee-industrie.

Hoe minder consumenten weten wat er met het vlees gebeurt voor het op hun bord belandt, hoe beter voor de moderne veehouderij. Is dit een ethische situatie? Moeten we ervoor terugdeinzen om mensen te laten weten wat er echt aan de gang is, omdat we er niet echt trots op zijn en bezorgd dat het mensen tot vegetarisme zou aanzetten?”

Peter Cheeke, PhD, Oregon State University, Professor of Animal Agriculture

“ De samenleving is extreem naïef over de aard van de landbouwproductie. Als het publiek meer zou weten over de manier waarop landbouw en dierlijke productie indruisen tegen het dierenwelzijn, zou de verontwaardiging groter zijn.”

Bernard E. Rollin, filosoof

Nadenken voor je Eet Bespaart Dierenleed

Dieren die voor hun vlees, melk en eieren worden gebruikt zijn levende, welzijnsgevoelige wezens. Dieren kennen vreugde en plezier wanneer ze in vrijheid leven. En net als ons ervaren ze ook angst en pijn. Geen enkel dier wil vroegtijdig sterven, het is een oerbehoefte om te willen blijven leven. En als ze konden, wat een enkele keer ook gebeurt, zouden ze ontsnappen aan deze wreedheden. In de vee-industrie wordt er voorbijgegaan aan de vriendschappen tussen dieren, de hechte familiebanden, de band tussen moeder en kind. Hechte banden voor het leven, die bruut verbroken en niet gezien worden, net als de werkelijke behoeftes van de dieren. Het consumeren van dierlijke producten houdt deze uitbuiting en wreedheden in stand. Bite Back is tegen deze soortdiscriminatie en is om ethische redenen gekant tegen het gebruiken en doden van dieren voor menselijke consumptiedoeleinden. Bite Back pleit voor de afschaffing van de vee-industrie. Wij promoten diervrije en diervriendelijke producten, een veganistische levenswijzen, zonder vlees, vis, gevogelte, melkproducten, eieren en andere dierlijke producten. Aan deze doelbewuste dierenmishandeling kunnen we een einde maken door anders naar dieren te kijken en ze niet meer te gebruiken en te doden voor onze eigen behoeftes.

“ If I was going to be true to myself and live to my full potential I had to reevaluate, think, and choose. I chose life. So no, in my experience, there is no such thing as humane animal products, humane farming practices, humane transport, or humane slaughter.”

Harold Brown, former beef farmer and founder of FarmKind. He is also a subject of the documentary film Peaceable Kingdom: The Journey Home.

“ My life experience has given me a better understanding of what is happening, and what a mistake it is to believe there is anything called “humane” slaughter. Animals have families and feelings, and to think that kindness before killing them is an answer is totally wrong. Humans have no need for animal products. And when we consume animal products, we’re not just killing the animals. In the long run, we’re killing the planet, and ourselves.”

Howard Lyman, former Montana cattle rancher, world-renowned public speaker, author, and animal advocate. He is also the founder of Voice for a Viable Future and the subject of two documentary films, Mad Cowboy and Peaceable Kingdom: The Journey Home.

Wat kan jij doen?

  • Word veganist: supermarkten, natuurvoedingswinkels, Aziatische winkels en bijvoorbeeld Italiaanse, Thaise, Indische en Indonesische restaurants  bieden tegenwoordig een uitgebreid gamma aan heerlijke plantaardige producten aan. Het proberen waard!
  • Al vegetariër? Overweeg om veganist te worden en in ieder geval eens bewust stil te staan bij je eigen gebruik van zuivelproducten, kaas en eieren en deze te vervangen door plantaardige producten. Als veganist werk je niet mee aan de wreedheden die inherent zijn aan het fokken, vetmesten, transporteren en slachten van dieren.In België en Nederland worden veel plantaardige lekkernijen gemaakt en op de markt gebracht. Ondersteun deze ondernemers, help mee de markt te veranderen en word een bewuste consument.
  • Lees je in over de vee-industrie en dierenrechten en informeer vrienden, familie en collega’s over de vee-industrie en vraag hen diervriendelijker te gaan leven en inkopen te doen.
  • Nodig vrienden en familie uit voor een heerlijke, smakelijke veganistische maaltijd. Dit is de beste reclame om aan te tonen dat plantaardig eten helemaal niet moeilijk, ingewikkeld of ongezond is.
  • Schrijf brieven naar kranten, magazines en tijdschriften over het gebruiken en doden van dieren in de vee-industrie wanneer ze bijvoorbeeld vleesproducten promoten of wanneer er weer een voedingsschandaal opduikt.
  • Vraag in winkels, snackbars, op school, op het werk, in hotels, op vakantie en in restaurants naar een ruimer assortiment aan plantaardige producten.
  • Hou Bite Back op de hoogte van dieronvriendelijke evenementen zoals bijvoorbeeld vleespromotiebeurzen, jaarmarkten, e.d.
  • Word lid van Bite Back en doe mee met aan onze Nadenken voor je Eet, Bespaart Dierenleed en Vis Wijzer, Vis Niet voorlichtingscampagne.

 

 

 

RESULTATEN

Klik hier voor een overzicht van onze resultaten.



contact

BITE BACK VZW
Runkstersteenweg 96
3500 Hasselt
Tel.: 0487/101 201
E-mail: info@biteback.org
STICHTING BITE BACK
KvK: 63861240
RSIN Nummer: 855431246
Tel.: 06 34132082
E-mail: nl@biteback.org